Okuduğunu anlama ve idrak etme kapasitesi bulunmayan insanların nasıl başkanlık yaptığını hala anlayamıyorum.
Efendim hikayenin aslı şöyledir;
Bundan yaklaşık olarak 3 hafta falan önceydi. Yapılan toplantıda, koltuk sevdalısı kulüp başkanımız, yönetim kurulundan 2-3 kişi ve 3-5 kişi de kulüplerden iştirak eden katılımcılarla birlikte toplam 10 kişi var.
Burada yapılan konuşmaların ardından, sözü bana verdiler. Efendim 400 bin nüfusluk bir ilçenin, 14 kulübünün yer aldığı bir bölgenin, sporla yatıp kalkan bir toplum olarak, ilçemizin haftalık bir spor gazetesine sahip olunması gerektiğini ifade ettim. Bu teklif yazılı bir tekliftir, 2 bin liraya mal olacak olan bir tekliftir. Bin lirasının karşı taraftan, bin lirasının da tarafımdan karşılanacağını yazılı olarak bütün katılımcılara beyan etmişimdir. Bu teklif, tarafımda ve katılımcılarda hala mevcuttur.
Her neyse, bu teklif kulüpler birliği tarafından uygun görülmemiş. Paraları olmadığı için. Saygı duyduk, neden niçin yapılmadığını araştırmadık bile.. Çünkü gerçekten, hem yarısını ben karşılayacağım, hem muhabirimi böyle bir haftalık gazete için 24 saat koşturacağım, iki kat maaş vereceğim. Olmaması benim içinde aslında daha hayırlı oldu.
Gelelim konumuza. Bu muhterem koltuk sevdalısı zatımız, sağda solda diyormuş ki, paşavizyonu haftalık çıkartacak, bizden yardım istedi biz de yardım etmedik diye benim hakkımda yazılar yazıyor.
Birkere o önünde duran teklifi iyi oku bakayım. Ne yazıyor. Paşavizyon’un ismi geçiyormu. Yoksa tamamen bağımsız, haftalık renkli bir spor gazetesinden mi bahsediliyor. Önce okumayı, algılamayı ve idrak etmeyi öğrenmeli ki insanlar, bulunduğu mevkiyi hak etsin.
O teklif elinde yoksa, bende hazır var. Gönderebilirim tekrar dikkatli okuman için.
Durum bundan ibarettir. İşkembeyi kübradan atarken, destekli atalım sayın koltuk sevdalısı başkan.



